Usłyszeć, by Zrozumieć Autyzm – pracownia komunikacji empatycznej

Komunikacja serca

Jestem pedagogiem specjalnym i terapeutą. Komunikacja Serca to dla mnie decyzja o tym, jak traktuję siebie, innych i wszystko co mnie otacza. Dbanie o potrzeby rozumiane jako to, czego pragniemy ale nie jest rzeczą materialną, co swoją drogą było dla mnie fascynująco odkrywcze, prowadzi do obustronnego zrozumienia i zadowolenia. I to bez względu na to czy ktoś mówi, czy nie, czy trochę, czy innym językiem. Bo chociaż głosu rzeczywiście czasem nie mamy, to język wyrażania siebie mamy zawsze. Dla mnie to oczywiste, że kontakt budują słowa mniej niż intencje.

W podążaniu za dzieckiem.

Precedens na miarę rewolucji pedagogicznej. Kat Houhgton przyjeżdża do Polski po raz pierwszy. Moje serce bucha radością i nadzieją. Program szkolenia wstrzela się idealnie w potrzeby ducha. “GPS – to praca z dzieckiem autystycznym w oparciu o relacje.” Muszę tam być!

To cudowne, być aktywną częścią tegoż wydarzenia. W Łodzi, otacza mnie grono pedagogicznych innowatorów i entuzjastów relacyjnej wizji edukacji. Towarzyszą nam uważność, świadomość, łagodność, cierpliwość, zabawa. I liczne wzruszenia.

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Bywało, że na konsultacje promotorskie jechałam z nadzieją i lekką ręką, że NA PEWNO profesor da mi podpowiedź i to nie jedną. Ot tak, z rękawa! ALE nie!!! Nigdy gotowej recepty nie było. Za to spokojne wysłuchanie, zrozumienie i podsumowanie: “Pani Agnieszko, proszę sobie to wszystko przemyśleć i przyjechać za dwa tygodnie.” Wtedy bywałam głęboko rozczarowana, ale niedługo później zrozumiałam kunszt pedagogiczny. To było cieniowanie mnie do SAMODZIELNOŚCI. Do dziś mam uczucie dumy na myśl, że pracę magisterską od A do Z napisałam SAMA. Dziękuję Profesorze!!!

Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej

cyt.: “(…) O systemach możemy mówić na poziomie pojedynczych komórek, organów, organizmów złożonych, grup organizmów, organizacji społecznych, międzynarodowych, nawet wszechświatów. Mówimy też o systemach problemowych i o problemach, które tworzą swoje systemy. (…)”

W życiu nieustannie, w sposób naturalny tworzymy systemy. Jesteśmy współzależni od siebie wzajemnie. Od decyzji, działań, zaniechań. To czego w nich potrzebujemy to: harmonia, równowaga, balans.